Usapang Negosyo (Part 2 Final)

TREND

90’s nang magsulputan ang encoding companies. Mga pinoy ang ginawang typist ng mga western ng kanilang books/encyclopedias at maging transaction receipts. Pinapadala ito through satellite. Ito ang katumbas ng call center ngayon. Kung noon pabilisan sa pag-type, ngayon naman pagalingan ng accent. Noon pa man uso na ang BPO o business process outsourcing. Sa pag-boom ng global market, nagsulputan na ang mga IT solutions at e-commerce dito sa Pilipinas.

2000’s nang magboom ang networking o pyramiding scheme dito sa Pilipinas. Kung noon ay pera ang labanan, ngayon pinasok na ng gamot, household at industrial products ang networking.
Sa pagboom ng internet. Nagsulputan na parang kabute ang internet café’s o computer shop. At unti-unti ring nalugi at nagsara ang ilan dahil sa depreciation cost ng computers.

Nauso rin ang franchising na pinatulan naman ng mga OFWs na karamihan ay hindi nagtagumpay.

2007 nang magsulputan ang spa o massage parlor dito sa manila. Kung noon hindi maganda ang image ng mga masahista, ngayon matuturing na silang professional. Therapist na ang tawag sa kanila.

Nagsulputan na rin ang mga gym ngayon, naiba na rin ang hilig ng ibang mga kabataan. Bar at night club ang malimit puntahan, at sa pagsuot ng body fit nga naman, dapat may katawan ka.

SME

Walang suporta ang Small and medium enterprise kay Gloria. Sa laki ng tax, karamihan tuloy natutong mangupit sa tax declaration. Walang protection sa gobyerno kumbaga kumpara sa large corporations at foreign investors.

Survival of the fittest ang SME. Ang magaling na negosyante ay pinapasok kung ano ang trend. Hindi dapat inilalaan ang lahat ng pera sa isang negosyo. Dahil kung pumalpak ang isa, may pagkukunan ka pa. Tama rin ang sinabi ni Henry Sy. “Concentrate on core business”. Kung saan ka mas kumikita, doon ka mag-concentrate.

INTERNET CAFÉ

Maraming nalinlang ang internet café business. Akala nila dahil sa globalization at pag boom ng internet, boom na rin ang internet café business. 20% percent lang ang nakaka survive ng more than 2 years operation. At ang yung 20% percent na yun ay katapat o katabi ng school.

Bakit nga ba nalulugi ang computer shop o internet cafe? Unang-una mabiis ang deprectiation ng computers. Ang life-span ng pc ay umaabot lang ng 2 years. After that, madalas nang masira at hindi na kaya ang requirement ng mga nagsusulputang new softwares and games. Hindi na na-a-upgrade ang CPU ngayon. Yes, hindi na upgradeable dahil halos every month may sumusulpot na bagong version ng mother board. Kaya’t pag nagpalit ka ng processor, siguradong magpapalit ka rin ng video card at memory. Eh di para ka na ring bumili ng bago.

Ang mga nakaka-survive na computer shops ngayon ay yung mga katabi ng schools. Kasi kumikita sila sa other services tulad ng printing, cd burning, data conversion, file transfer at kung anu-ano pa. Pero kung ang internet café ay aasa lang sa pc rental alone ? Lugi ang negosyo.

FRANCHISING

Wag kayong maniwala sa franchising ng pagkain. Gumawa ako ng studies na kapag nagfranchise ka, ang halos lahat ng kikitain mo ay mapupunta lang sa mall. Sobrang mahal kasi ng renta ng per square meter ng space sa SM. Ang huli kong pinuntahan na pinakamura ay sa SM Harrison Plaza na ang 7 square meters ay 45,000.00. At kung 14 square meters ay 90,000.00. Meaning kailangan mong mag net income everyday ng 3,000.00 para lang may pambayad ka sa rental. Kung pagsasama-samahin mo ang goods mo at operating expenses, siguradong kailangan mo ng net income ng 5K para ka lang maka-survive. Sino ang pinayaman mo? Eh di ang may ari ng mall.

Don’t get me wrong. Meron din naman kasing SM na talagang sobrang dami ng customers at kapag mabenta ang store mo tulad ng shawrma at HK noodles, siguradong click ka.
May mga nag-boom din naman mga sis at bro. Kumbaga depende sa location ng SM.
Ang tanong, may kontak ka ba sa SM? Or malakas ka ba at kakilala na mabbigyan ka ng magandang pwesto? Hello. Siempre ibibigay muna nila sa mga kamag-anak nila or sa sarili nila ang pwesto bago mapunta sa iba no? Kaya ang mga kawawang OFW nagtyatyaga sa hindi mabentang pwesto maisakatuparan lang ang kanilang franchise business. Ayun. Lugi.

Umaapila yata ang Dyosa. Eh di wag ka sa SM mag-put up ng franchise store.
Eh saan naman? Sa Bangketa? Remember, mahal ang franchise fee mo, at at siguradong mahal din ang goods mo. Class C at D ang mga customers na hindi afford ang presyo mo. Pag tinapatan ka ni manong fishball, at manang siopao at banana Q. Kabog ang negosyo mo.

GYM BUSINESS

Uso ngayon ang gym business. Marami nang kabataan ang banidoso. Kumbaga nagsawa na sila sa dota kung kaya’t gym ang inaatupag nila. Again para mag-click ka dapat malapit sa school or dormitories or ubelt. Dapat ok ang amenities mo, may shower room ka na anytime pwede silang mag-wash or magshower. Wag mong itatayo iyon sa basta commercial area or residential area lang. Bakit ? eh kasi papasukin ka lang kapag tapos na ng work or school, most likely 6pm onwards. Unlike sa ubelt, gagawin yun istambayan ng mga estudyante na mamo-motivate mag gym.

EATERY

Wala raw lugi sa pagkain, kasi bago mapanis, ito ay kakainin. Applicable lang ito sa mga pamilyadong tao, na ang kaning daily consumptions ay galing na sa eatery. Kung ikaw ay binata saan mo dadalhin ang mapapanis na pagkain? Good thing kung nakapisan ka sa magulang mo at malaki ang pamilya mo.

Malaki ang cost of sales or cost of goods sold at operating expenses ng pagkain.
Masakit din sa ulo sa dami ng tao mo serbidora. Magaling ka bang magluto? Dapat magaling ka, dahil kapag nagtanan ang cook mo, ikaw ang papalit.
Pero trust me, konti lang ang nagbo-boom sa eatery business. Isipin mo na lang ang mga canteen na kinainan mo nung college ka. Kapag binalikan mo, ganun pa rin sila. Luma na ang mga upuan at table na hindi magawang palitan.

NEGOSYONG PANGKABUHAYAN VS. BIGTIME

Gusto mong maging big time? Yung click kaagad ang business mo as in hahakot ka ng salapi. Wag kang papasok sa mga pangkabuhayan business tulad ng, franchise, internet café, gym, tindahan or eatery. Kasi pangkabuhayan lang sila. Meaning naka-set na ang minimum at maximum na kikitain mo. Halimbawa. Sa gym business: Ang monthly income ko dyan ay ranging from 15K to 25K. Depende sa pasok ng customer. At sa loob ng gym, may required lang na number na customers. Hindi ako pwedeng maghangad ng 50K na income kasi sa negosyong pangkabuhayan… walang himala.
Not unless kung magba-branch out ka. Branch out nang branch out. Hanggang magkaroon ka na ng sampu or more. Medyo bigtime ka na nun pero sobrang masakit yun sa ulo sa dami ng branches mo at tauhan. Goodluck kung makapag-blog ka pa or makapag show sa cam. Jowk heheheh.

Eh ano naman ang bigtime? Pasukin mo ang trading business. Yes trading business (tumaas ang kilay ni lukayo)

TRADING BUSINESS

Dito ang bigtime mga kapatid. If u have the knack for business, try this. Ang kailangan mo lang ay talent sa sales at marketing. Dapat may concrete knowledge ka sa Economics tulad ng supply and demand.

Halimbawa, ikaw ang mag-susupply ng mga industrial products sa isang pabrika. Mag-re-search ka kung ano ang mga kailangan nila at saleable, at ikaw bilang independent supplier, babaan mo ng konti, sulutin mo ang mga bigtime companies na supplier nila. Maglagay ka sa secretaries or mag-under-the-table ka sa manager na nag-aaprub ng mga purchases. Yung isang klasmeyt ko pinasok nya ang plastic, yes sa 2 jolibee outlet sya ang nagsusupply ng plastic. Nasulot nya kumbaga. Plastic lang yun pero bulto-bulto kung mag deliver sya.

Yung isa kong friend na na-bankrupt sa internet café. Ngayon sya ang supplier ng bondpaper at ink ng mga computer shops. Sa trading business, wala kang gagawin kundi mag-research. Dapat magaling ka sa marketing strategy. Pababaan ng presyo at kanya-kanyang diskarte. Kumikita na lang sila sa dami ng volume. Pero come across to think of it, dito mabilis ang turnover at gulong ng pera. Makikita mo kaagad ang cash flows. Perang maliwang kapag na-close mo ang deal.

Maraming nag-click sa bigasan sa Ilocos, vegetable dealership sa Benguet, fish and seafoods dealership sa bicol at south. Sa simpleng pagiging dealer lang ng noodles o pansit, may mga nagclick din tulad ng aking tiyahin.

INVESTMENT

So kung may pera kang 300,00 o sabihn na nating 100,000.00 lang anong gagawin mo? Wag ka munang mag resign sa trabaho mo kapatid. Maghunos dili ka. Pwede mong i-invest sa negosyo ang pera mo without resigning.
Huwag mo syang i-deposit o invest sa stock market or treasury bill. Pang tamad lang na trabaho yan. Or para lang yan sa mga multi-millionaire na ginagawa lang libangan or sugal ang stock market. (Sorry mksurf8, kurutin mo na lang ang ako pag nagkita tau pero, oo pang tamad lang sya hehehee). At possible pang maglaho ang pera mo sa stock market, lalo na ngayong may global financial crisis.

Ilaanmo ang pera mo sa pagbili ng murang commodities na maghihintay ka lang ng ilang buwan, magmamahal na. Binili mo ng sobrang mura...ibebenta mo sya ng sobrang mahal. May shortage na kasi ng supply kaya mahal na ang presyo.

Supply and demand sa economics. Halimbawa may buwang mura ang mga commodities na hindi nabubulok tulad ng: bawang, or sibuyas, asin, asukal at iba pang produkto na makikita mo sa wet and dry market. Bibilhin mo ang mga commodities na to, sa panahong sobra ang supply na ang tendency ay bagsak ang presyo. At idi-dispose mo yun o ibebenta sa buwang mababa ang supply o may shortage na ang tendency ay tumaas ang presyo.

Ang kailangan mo lang ay warehouse o bodega. Kung wala, eh di sa kwarto mo. Why not? Heheheeh. Trust me mga kapatid, 3 to 4 months lang doble ang pera mo o kapag sinuwerte, triple pa.

Eh batong-bato ka na nga sa boss mo kaya gusto mo na talagang mag-resign. Mamili ka ngayon, kung pangkabuhayan ba o trading? Remember sa pangkabuhayan, kelangan mo ng strategic location. Yung tipong isasara mo na ang establismento mo may humahabol pa rin na customer. (hmmm siguro gwapo lang ako kaya may humahabol, chos hahahahahaha).

Kapag pinasok mo ang trading dapat, makapal ang apog mo. Kapag pinaghuhubo ka ng manager para ipurchase ang products mo, dapat huhubo ka hahahahah. Kapag gwapo ka at bading ang contacts hmmmm.. dapat gwapo din yung contacts para 2 birds in one shot diba ? hahahahaha.

Seriously kapag pinasok mo ang negosyo, kelangang malakas ang loob mo. Handa ka sa anu mang mangyayari. Dapat handa ka rin sa atake ng external environment, tulad ng dirty tactics ng competitors at calamaties. Dapat balance ang utak at puso mo. At siempre equipped ka sa managerial tools para sa good decision making at may idea ka sa management, economics marketing at accounting. Marami ngayong nag-nenegosyo na hindi marunong magbasa ng financial statements. Kung kaya’t ang simpleng bookkeeping ay pinapagawa pa sa iba. Hindi naman kailangang bumalik ka sa school para mag-aral ng commerce. Marami ngayong government agencies at NGOs na nagbibigay ng FREE training sa entrepreneurship. Isang click lang sa internet, marami ka nang makukuhang sources.

Disclaimer: viewpoint lang po ito ni pilyo. However to attest his credibility, he has MBA and MSCS units and a surviving/struggling businessman for 5 years.

Usapang Negosyo (Part 1)

Sawa ka nang mamasukan. Bad trip ka na sa boss mong metikuloso na walang ginawa kundi pintasan ang iyong mga kakulangan. Samantalang hindi man lang nya mabanggit ang iyong naging kontribusyon sa pag-unlad ng inyong organisasyon. Hindi mo na rin masakyan ang intriga sa kompanya. Kung kaya't naisipan mong mag-resign na lang at mag-negosyo.

Nacha-challege ka tuloy. Bakit si Henry Sy, hindi nag-aral ng commerce, at maging si Lucio Tan na walang pormal na edukasyon? Bakit sila ang haligi ngayon ng ekonomiya? Kailangan mo ng pagbabago para sa sarili mo para naman maiba ang takbo ng buhay mo.
May naitabi kang pera, at kung pagsasamahin mo ang makukuha mo sa service pay sa kompanya aabutin ng 300,00.00.

Sa pagnenegosyo maraming factors o determinants para maka-survive sa tinatawag na overhead costs at operating expenses. Sa simpleng paliwanag kasi sa komersyo, kapag mas mataas ang expenses mo sa revenue or income mo siguradong LUGI ka.

Kailangan mong magbasa-basa ng books about practical entrepreneurship, mahalaga kasi ang ideas ng mga authors. Kailangan mo ring magbasa ng books regarding management, sales and marketing, economics and accounting. Hindi naman kailangang maintindihan mo ang buong context. Mas mainam lang kung may idea ka. Kailangan mong mag-interview ng mga successful entrepreneurs at mga entrepreneurs na na-bankrupt. Mahalaga kasi ang kanilang inputs. Kailangan mong matuto ng feasibility study, kasi perfect tool ito para sa pagsimula ng negosyo. Dito mo malalaman kong kikita ka o malulugi. At siempre ang pinaka importante sa lahat, dapat marunong ka sa journal entry or simple bookkeeping at gumawa ng financial statement.

Kung sa tingin mo masyadong demanding ang knowledge na pinag gagawa ko, don’t worry lahat yan nasa internet. Konting talas lang ng isipan para ma-absorb mo ang lahat ng binabasa mo. At sa huli, malalaman mong madali lang pala ang lahat. Pinahihirap lang ng mga professors sa unibersidad na pinasukan mo.

May kaalaman ka na sa komersyo, siempre pinag-aralan mo yun sa kolehiyo. Pero ang industry na papasukan mo? Napag-aralan mo na ba? Ang management theory ay hindi lang pag-aaral sa within organization o tinatawag na internal environment. Kailangan mo ring pag-aralan ang external environment kung paano ito nakakaapekto sa company mo. Halimbawa, anong klase ba ang location mo? Strategic ba sya? Kung Parlor ang negosyo mo, eh bakit ang location mo kahilera ng mga nagtitinda ng isda at karne? Baduy naman yata noh ? goodluck kung papasukin ka ng kliyente. Ano ang mga clients mo? Mayayaman ba? Estudyante ba? Construction worker? Aliping sagigilid o pulubi? (jowk lang hehehe). At duon mo ibabagay ang facilities at equipment na gagamitin mo. Yun din ang batayan mo sa sa pricing scheme. Pag-aaralan mo rin ang galaw ng competitors mo. Ang kanyang behavior. Bi ba sya or gay? Jowk ulet hehehe. Kailangan may pakwela, pakulo or gimik or innovative ideas ka para masulot mo ang clients ng competitors mo. Remember, baguhan ka pa lang at kailangan mong ma-penetrate ang industry na papasukan mo.

Dapat mo ring isipin ang climate at calamities. Sa qualitative approach, ito ang nababalewala ng mga negosyante. Ang produkto o serbisyo mo dapat naaayon sa klema at panahon. Kapag may bagyo, ano ang precautionary measures mo? Kikita ka ba during that season? Sa SWOT analysis (strengths, weaknesses, Opportunities and Threats), pwedeng maging “opportunities” ang threats. Meaning pwede ka pa lang kumita kapag may calamities.

Paano mo ibibenta o ima-market ang produkto o service mo? Baka naman bago sya makarating sa destinasyon bulok na ang produkto mo. O baka naman nasa Cavite ang parlor mo tapos nakipag commit ka sa kliyente mong nasa Fairview. Tapos magpapa manicure lang pala sau. Malalim pa ang engrom nya. hahahahahah.

Dapat ang papasukan mong negosyo, alam mo ang technical side. Kung hindi mo pa alamm, obligadong mag-aral ka. Halimbawa, sa parlor. Mawala man ang beautician mong bakla. At least kaya mong patakbuhin ang negosyo mo kahit mag-isa ka lang. Sabi ng isang kakilala, kukuha na lang daw sya ng industrial partner, meaning sayo ang capital, sya ang technical at operational. Wag kang maniwala dude, sya ang yayaman, ikaw ang mababaon sa utang. Kukuha ka ng partner? Ok lang ang partner sa lovemaking. Pero sa negosyo? Hindi yan click. Masisira pa ang pagiging magkaibigan nyo. Trust me.

Okay fine. May idea ka na sa entrepreneurship. Alam mo na ang technical at operational side. May capital ka na rin. At sa feasibility study mo, kikita pala ang negosyo mo. Bravo.

Pero wag na wag mong kalilimutan ang legal matters. Ang business licenses at obligasyon mo sa BIR. Or else magigising ka isang umaga, ang naipundar mong negosyo mapupunta lang pala sa mga penalties mo sa BIR. Yes marami nang umiyak sa BIR. Wag mong ipalalakad ang pagkuha ng licenses mo sa DTI, municipal business permit, building and safety concerns, sanitary permits at BIR. Dapat alam mo ang pasikot-sikot. Dapat alam mo ang deadlines. Dapat on-time ka magbayad or else yari ka pagdating sa inspection ng mga government agencies. At ang masaklap patong-patong ang mga penalties ma-delay ka lang ng isang araw. Yayanigin ka pa ng “demand letter” kapag hindi ka naka comply.

Walang madaling negosyo, lahat mahirap. Trust me. May mga gabing hindi ka matutulog. Wag mong sabihing matatag ang dibdib mo. Hindi ka pa umiiyak sa buong buhay mo? Sa negosyo, iiyak ka. Isa lang ang susi sa lahat, dapat balanse ang utak mo at puso mo.

Sa pamantayan ng pagnenegosyo, hindi lahat nasa libro. Pwede mong makuha ang theories of firm, pero ang praktis ay nasa mga negosyante. Ang mga authors ng libro ay academician, naging master at PhD lang sila sa business school, ngunit mangangapa sila pag pinag-hands on mo na.

Ang tunay na negosyante ay sugarol at matibay ang loob. May pagka tuso ngunit may kunsensya. Ngipin sa ngipin kasi ang labanan ng mga negosyante. Matira ang matibay.
Sa business school sa UP gumawa ako ng study about human intuition in business application. Hindi tinanggap ng aming professor ang aking study na importante ang intuition o ang “kaba” sa pag-unlad at pagbagsak ng negosyo, samantalang nava-validate naman sya sa aspeto ng business psychology.

Natutunan ko kasi iyon sa aking inang negosyante. Wala man syang formal na education about business, ngunit ang kanyang intuition ang ginagamit pagdating sa economic analysis. Halimbawa, Maayos na ang lahat ng determinants o factors sa paglaki ng revenues pero nagulat ka na lang palpak pala ang lahat. Kumbinsido sya sa management tools sa decision making, ngunit hindi nya itinatabi ang kanyang intuition.

Halimbawa, noong isang taon sa Marikina ay may isang pwestong available na pwedeng tayuan ng internet café. Strategic ang lugar at malapit sa school at siguradong kikita. Unang tingin ko pa lang sa lugar magki-“click” na ang negosyo. Ngunit may something within me na komokontra, puro negatibo ang naiisip ko, urong-sulong kumbaga. Hanggang nakapagdesisyon akong hindi na kunin ang pwesto. Puro negatibo din naman ang nasa isip ko eh di wag na. Hindi pa sasakit ang ulo ko.

Hanggang ang bagyong Ondoy ang nagkumpirmang tama ang naging desisyon ko. Tama ang aking kaba. Otherwise, nilamon ng baha ang lahat ng mga computers ko.

Noong nakaraang July, nag-venture ako ng isang negosyong kinahihiligan ko. Ang gym. Hindi ko alam kung bakit wala akong preno at pakundangan kong mag-release ng capital. Umabot yun sa 600,000.00, bagay na kinontra ng isang engkanto na graduate ng business course sa UP at Cum Laude pa. Mahaba ang aming naging diskusyon. Pinagtatalunan na naming ang aspetong ROI (return on investment) at opportunity cost. Estimate pa lang nya kasi mahirap mabawi ang naipundar kong capital, na kung ininvest ko sa ibang bagay ang aking pera, malamang na mas kikita pa ng malaki.

Siempre hindi ako nagpatalo, isinara ko ang aking tenga. May punto kasi sya. Given the management and economic tools in determining return on investment, pwedeng sumemplang ang aking naipundar. Sobrang malaki kasi ang 600,00.00 sa aking capital na nirerentahan ko lang naman ang lugar.

May katigasan ang aking ulo, sugarol, idagdag pa ang pagka-brat ko. Hindi ko man ma-explain kay engkantong cum laude ang aking “KABA” sa desisyon kong ituloy ang Gym venture, alam kong hindi nya tatanggapin. Tulad din ng aming professor na hindi tinatanggap ang word na “KABA”.

Sa tatlong buwang nag-ooperate ang aking gym ay nasa marginal ang profit. At sa ikaapat na buwan nagulat na lang akong, DOBLE na pala ang inaasahan kong kita. Kahit ang mga tauhan ko hindi makapaniwala. Naging mabenta kasi ang mga paninda kong energy drinks at supplements tulad ng whey protein at amino acid. Kung tutuusin, wala sa feasibility study ko ang supplements. Pero lumalabas ngayon, 40% ng income ko ay galing sa supplements at energy drink. Nagkatotoo na ang aking “kaba”.

Okay, tanong ng mga engkanto. Eh ano ang magandang negosyo kung may 300,000 kang capital? Pero bago ako magbigay ng inputs. Elaborate ko muna ang background ng Philippine entrepreneurship, in my own context and perspective. Pwede nyong kontrahin ang aking viewpoint, afterall nasa democratic country naman tayo di ba? Pero mas mainam na tanggapin natin ang viewpoint at prinsipyo ng bawat isa, afterall si manong fishball na nakapag-paaral ng anak sa college has his own story to tell.

(ITUTULOY)

Bakit si dingdong at maxwell lang ba ang may karapatang mambitin? Hahahahahahah.

Berso sa Garahe Bar

May katawan ka at mukha. Ma-appeal ka sa bi at gay. Katunayan napapalingon sila kapag ikaw ay naka body fit. Ngunit ang taong gusto mo ay hindi mo makuha. Sabi mo gusto mo sya. Lahat ng paraan ginawa mo para makuha sya. Dahil dito’y umibig ka sa kanya.

Pag-ibig nga ba yun o na cha-challenge ka lang? Once na matikman mo na sya… mahal mo pa ba sya? Bakit sabi mo sa unang pag-ibig mahal mo sya? Ngunit nang magsawa ka sa kanya’y nabaling ang tingin mo sa iba. Hindi lang isang beses ngunit maraming beses kang umibig. Paulit-ulit.
---------------------
Sinaktan ka nya at ngayo’y natuto kang manakit ng iba. Akala mo kasi’y malilimot mo sya kapag pumatol ka sa iba. Hindi mo man sadya ngunit kailangan mong isugal ang damdamin mo sa iba. Kailangan mong maglaro para sumigla ang matamlay mong puso.
Kung kani-kanino ka pumatol, hanggang nagising ka sa isang umagang mahal mo pala ang taong nanakit sa yo.

Muli kang nagalit sa mundo. Hindi mo ba inisip na yung mga taong pumatol sa yo, umaasa ring mamahalin mo? Good karma man o bad karma. Lahat tayo QUITS lang dito.
---------------------
Naiinggit ka dahil may mga relasyong tumatagal ng limang taon. Akala mo ba madali yun? Sakripisyo at pananalig kay “Bro” ang dahilan kung bakit matibay pa rin sila hanggang ngayon. Bagyo at tornado ang nalampasan nila kung bakit hanggang ngayon buo sila.

Wag kang mainggit sa mga tulad nila kung sa “ulan” nga lang at konting hangin, bumibitaw ka na.
---------------------

HAGDAN

Nag-aanyaya ang hagdan patungo sa tuktok ng bagong kabanata. Animo antigo ang bawat baytang. Ahhh matigas ang materyales na ginamit at dalubhasa ang naglilok.

Kaaya-ayang pagmasdan ang hagdan. Kaysarap ihakbang ang namimintig at pagod na paa. Ibig kong mamahinga, umupo pansamantala sa hagdan. At kung ito ay pangarap o totoo man, tulad ng aking nakagawian sasakyan ko lang ang pahiwatig ng hagdan.

Kung ang liwanag na tumatagos sa itaas ng hagdan ay pagtatapos ng isang byahe, sa nakaawang na pinto, at nakaangat na dingding – tanging kapalaran lang ang nakakaalam.

You

I was in the middle of reverie when a figure of young man popped up from a foggy corridor bearing his nakedness. His face was a bit shady from a distance, but as he walks closer toward my direction I reckon his face is warped like a jigsaw puzzle.

Trying to decipher his enigmatic face while being lost in solitary thought, I felt his warm lips when he kissed me. Caressing my chest with his cold fingers down to the border of my brief, I moaned.

It had been a while when i felt that peculiar sensation.

If it had not been a kiss and caress, I wouldn’t recognize that it’s you.

AND SO IT’S YOU.



.